تجرید الاعتقاد مهم ترین اعتقادنامه کلام فلسفی شیعیان امامی است. خواجه نسیر الدین (م. 672 ق) یکی از برجسته ترین فیلسوفان و اندیشمندان شیعه است و با تلاش های او اندیشه کلامی شیعه بیش از پیش به مکتب فلاسفه نزدیک شد ...


تجرید الاعتقاد مهم ترین اعتقادنامه کلام فلسفی شیعیان امامی است. خواجه نسیر الدین (م. 672 ق) یکی از برجسته ترین فیلسوفان و اندیشمندان شیعه است و با تلاش های او اندیشه کلامی شیعه بیش از پیش به مکتب فلاسفه نزدیک شد و می‌توان او را آغازگر رسمی دوره پیوند کلام و فلسفه و رواج کلام فلسفی در میان امامیه دانست. البته خواجه در این کتاب در مواضع متعددی رأی متکلمان را بر رأی فلاسفه ترجیح داده است، اما شیوه استدلال و مصطلحات استفاده شده در این کتاب بسیار به آثار فلسفی نزدیک شده است. متن تجرید الاعتقاد از یکسو به دلیل عظمت مقام خواجه طوسی و از سوی دیگر با توجه به اتقان علمی و ایجاز بی نظیرش، از همان عصر خواجه مورد توجه بسیاری از متکلمان شیعه و سنی قرار گرفته است و شروح و حواشی متعددی بر آن نگاشته شده است. یکی از مهم ترین و مشهور ترین این شروح، شرحی است که شاگرد خواجه طوسی، حسن بن یوسف بن مطهر مشهور به علامه حلی (م. 726ق) با نام «کفش المراد فی شرح تجرید الاعتقاد» تحریر نموده است. در این کتاب علامه حلی در مقام مقرر و نه مستشکل، به شرح و تبیین آراء استاد خود پرداخته و بیانات موجز خواجه را به طور مفصل تشریح نموده و قول او را تثبیت کرده است. استاد سبحانی، در دوره حاضر بخش‌های توحید، نبوت و معاد را از کتاب کشف المراد تدریس می فرمایند.

ثبت نظر شما